வட சீனாவை மெல்ல விழுங்கிக் கொண்டிருக்கும் கோபி மற்றும் தக்லமக்கான் பாலைவனங்களின் அச்சுறுத்தலை எதிர்கொள்ள, சீனா கடந்த நான்கு தசாப்தங்களுக்கு மேலாக ஒரு மாபெரும் சுற்றுச்சூழல் போரில் ஈடுபட்டு வருகிறது. மனிதகுல வரலாற்றில் இதுவரை மேற்கொள்ளப்பட்ட மிகப்பெரிய சுற்றுச்சூழல் முயற்சிகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படும் ‘பசுமைச் சுவர்’ (Great Green Wall) திட்டம், இன்று உலகின் கவனத்தை ஈர்க்கும் அளவிற்கு வளர்ந்துள்ளது.
47 ஆண்டுகள் நீண்ட பசுமை முயற்சி:
1978-ம் ஆண்டு தொடங்கப்பட்ட இந்தத் திட்டம், அதிகாரப்பூர்வமாக Three-North Shelterbelt Program என அழைக்கப்படுகிறது. வட சீனா, வடமேற்கு சீனா மற்றும் வடகிழக்கு சீனா ஆகிய மூன்று முக்கியப் பகுதிகளை உள்ளடக்கிய இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கம், மங்கோலியா எல்லை முதல் கஜகஸ்தான், கிர்கிஸ்தான் வரையிலான வறண்ட நிலப்பகுதிகளில் ஒரு பரந்த பசுமை அடுக்கை உருவாக்குவதாகும்.
இதுவரை, சீனா 66 பில்லியன் மரங்களுக்கு மேல் நட்டு சாதனை படைத்துள்ளது. மேலும், அடுத்த 25 ஆண்டுகளில் மேலும் 34 பில்லியன் மரங்களை நட திட்டமிட்டுள்ளதாக அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர். திட்டமிட்டபடி அனைத்தும் நிறைவேறினால், 2050-ம் ஆண்டுக்குள் 4,500 கிலோமீட்டர் (2,800 மைல்) நீளமுடைய இந்த பசுமைச் சுவர் உருவாகும். இது உலகின் மிகப்பெரிய விதைக்கப்பட்ட வனப்பகுதியாக அமையும் என மதிப்பிடப்படுகிறது. 1970-களின் பிற்பகுதியிலிருந்து, உலகளவில் வனப்பரப்பு சுமார் 10% அதிகரித்ததற்கு இந்தத் திட்டமும் ஒரு முக்கிய காரணமாகக் கூறப்படுகிறது.
ஏன் இத்தனை அவசரம்?
வட சீனா இயற்கையாகவே வறண்ட நிலப்பகுதியாகும். இமயமலையின் “மழை மறைவு” (Rain Shadow) விளைவால், கோபி மற்றும் தக்லமக்கான் போன்ற பெரும் பாலைவனங்கள் இங்கு உருவானது. ஆனால், 1950-களுக்குப் பிறகு ஏற்பட்ட தீவிர நகரமயமாக்கல், விவசாய நில விரிவாக்கம் மற்றும் மரவெட்டுகள், மண்ணரிப்பை பல மடங்கு அதிகரித்தன. இதன் விளைவாக, மணல் புயல்கள் அதிகரித்து, வளமான மேல் மண்ணை அடித்துச் சென்றதோடு, பெய்ஜிங் உள்ளிட்ட பெருநகரங்களில் காற்று மாசுபாட்டையும் மோசமாக்கின. ஆய்வுகளின்படி, பாலைவனமயமாக்கல் விவசாய நிலங்களையும் இயற்கைச் சூழலையும் கடுமையாக அழித்து வருகிறது.
வெற்றி அடைந்ததா? சவால்களா?
சமீப காலங்களில் சில நல்ல செய்திகள் வெளியாகியுள்ளன. தக்லமக்கான் பாலைவனத்தைச் சுற்றி முழுமையான பசுமை வளையம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளதாக சீன அரசு அறிவித்துள்ளது. இதனால் மணல் மேடுகள் நிலைப்படுத்தப்பட்டு, சீனாவின் வனப்பரப்பு 1949-ல் இருந்த 10% அளவிலிருந்து இன்று 25%க்கும் மேல் உயர்ந்துள்ளது. ஆனால், சவால்களும் குறைவல்ல. பல பில்லியன் மரங்கள் நடப்பட்ட போதிலும், கோபி பாலைவனம் ஆண்டுதோறும் சுமார் 3,600 சதுர கிலோமீட்டர் புல்வெளியை விழுங்கிக் கொண்டே இருக்கிறது.
நிபுணர்களின் எச்சரிக்கை:
இந்தத் திட்டத்தின் நீடித்த வெற்றியைப் பற்றி நிபுணர்கள் பல கேள்விகளை எழுப்புகின்றனர்.
உயிர் பிழைப்பு சிக்கல்: வறண்ட பகுதிகளில் நடப்படும் மரங்களில் பல, தொடர்ச்சியான பராமரிப்பு இல்லாமல் காய்ந்து விடுகின்றன.
ஒற்றைப் பயிர் அபாயம்: பெரும்பாலும் போப்ளர், வில்லோ போன்ற சில வகை மரங்களே அதிகமாக நடப்படுவதால், நோய்த் தாக்குதலுக்கு இது எளிதில் ஆளாகிறது. 2000-ம் ஆண்டில், ஒரே ஒரு நோய்க்கிருமி தாக்குதலால் 1 பில்லியன் போப்ளர் மரங்கள் அழிந்த சம்பவம் இதற்குச் சான்று.
நிலத்தடி நீர் ஆபத்து: இயற்கையான மணல் மேடுகளில் மரங்களை நடுவது, மண் ஈரப்பதத்தையும் நிலத்தடி நீர் மட்டத்தையும் வேகமாகக் குறைக்கிறது. இது சில இடங்களில் எதிர்மாறாக பாலைவனமயமாக்கலை அதிகரிக்கக்கூடும். சில ஆய்வுகள் மணல் புயல்கள் குறைந்ததற்கு இந்தத் திட்டமே காரணம் எனக் கூறினாலும், வேறு சில ஆய்வாளர்கள், காலநிலை மாற்றங்களே முக்கிய காரணம்; மனித முயற்சியின் பங்கு குறைவு என வாதிடுகின்றனர்.
உலகிற்கு ஒரு முன்மாதிரி:
இத்தனை விமர்சனங்களும் சவால்களும் இருந்தபோதிலும், சீனாவின் இந்த மாபெரும் பசுமை முயற்சி உலக நாடுகளுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக மாறியுள்ளது. ஆப்பிரிக்காவில் நிலம் தரமிழப்பைத் தடுக்க, 8,000 கிலோமீட்டர் நீளமுள்ள, Great Green Wall Africa திட்டத்திற்கு, சீனாவின் அனுபவமே ஒரு அடித்தளமாக அமைந்துள்ளது.
எதிர்காலம் என்ன?
2050-ம் ஆண்டுக்குள், இந்த பிரம்மாண்டமான பசுமைச் சுவர் சீனாவை பாலைவனங்களின் பிடியிலிருந்து உண்மையாகவே காக்குமா? அல்லது, இவ்வளவு பெரிய மனித முயற்சி இருந்தும், இயற்கையின் சக்திகளுக்கு முன் அது ஒரு வரம்புக்குள் சிக்குமா? இந்த வரலாற்றுச் சுற்றுச்சூழல் முயற்சியின் இறுதி வெற்றியை, எதிர்காலம்தான் தீர்மானிக்கப் போகிறது.